My Crazy Love by Eunice A. Laurito

My Crazy Love
by: Eunice A. Laurito

Evanz Conde

Toni Paras

Jessie Aquino

Luis Eugenio

Chapter 1

"Jessie, please? Please naman pumayag ka na na pumasok ako sa Boys' School na pag-aari niyo..." pakiusap ni Toni sa kaibigan na si Jessie.

Kaka-break lang nila ng boyfriend niyang si Anthony Valiente at ang taning naiisip niyang paraan upang hindi siya kulitin ng lalaking ito ay ang pumasok siya sa Moreno All Boys' School na kung saan ay hindi talaga siya mahahabol pa. Adik na adik kasi sa kanya si Anthony.

"Ibang klase ka talaga ,friend. Kaya mo ba talagang gawin iyan para takasan lang si Anthony? Bakit ka pa kasi nakipag-break do'n? Gwapo naman yo'n, ah at isa pa matalino.."

"Di ba , ilang ulit ko nang sinabi sa'yo na hindi ko na siya mahal. at isa pa hindi na rin nag-wo-work ang relationship namin, bakit ko pa titiisin na makasama siya? Marami pa namang gwapo diyan at balita ko ang daming gwapo sa eskwelahan na tinutukoy ko.."

"Hay nako, Toni. Sigurado ka na ba diyan? " tanong muli ni Jessie na di makapaniwala sa mga sinasabi ni Toni. Pero alam niyang kapag may sinabi ang kaibigan ay ginagawa talaga niya ito, at wala na siyang magagawa do'n.`

`

"Oo..teka, pumapayag ka na ba?"

"O,sige. Gagawan ko ng paraan para makalusot ka do'n."

"Salamat friend! I love you!"

"Teka, alam ba ng mga magulang mo itong gagawin mo?"

"Syempre,hindi at wala naman silang pakialam sa'kin kung ano man ang gawin ko,eh." paliwanag ni Toni.

Nasa Amerika ang mga magulang ni toni. Halos bilang ang mga araw sa isang taon tuwing makaksama niya ang kanyang pamilya. Ito ay dahil na rin sa ka-busy-han ng mga iyon sa trabaho kaya hindi na siya naaalala.

"Toni!!" biglang narinig ni Toni ang tinig ni Anthony .

Lumingon si Toni kay Anthony upang tingnan kung si Anthony nga iyon. At si Anthony nga. Tumakbo siya nang mabilis para hindi siya abutan ni Anthony. Sa pagtakboniya ay may nakabanggaan siyang isang lalaki.Gwapo ang lalaking iyon. Sa buong buhay niya ay ngayon lang siya nakakita ng isang tulad nito na nilikha ng Diyos. Na-love at first sight siya rito.

Diyos ko, siya na ba?

"Miss! Okay ka lang ba?" tanong ng lalaki.

Bigla na siyang natauhan.

"Ah, yeah. I'm okay! Nice to meet you!" deretsahang sabi nito.

"Ah,haha. By the way, I'm Evanz Conde." pagpapakilala nito.

"Oh, what anice name! Kaso parang ang iksi ,well, pareho lang naman tayo, I have a short name too. " aniya.

Ngunit naabutan na siya ni Anthony kaya di na niya nasabi ang kanyang panglan.

"Hey!What's your name?" sigaw ni Evanz ngunit hindi na siya narinig ni Toni.

Buset ka Anthony! Hindi ko tuloy nasabi ang pangalan ko ! Sayang!

"Aling Mameng! Pa-rent nga po ng computer. May hahanapin lang po ako."

"Ah, sige . Sige."

Umupo na siya at sinuimulan nang hanapin si Evanz Conde.

"Ayun!" nasabi niya nang makita na niya ang account ni Evanz sa Facebook.

"Oh.. Nag-aaral siya sa Moreno All Boys' School!" Napa-isip siya nang sandali. "Teka, parang familiar .. " At naisip na niya sa wakas. "Ah! OMG! It's that school! Do'n ako papasok. Ang school na pagmamay-ari nila Jessie! Yes!"

Chapter 2

Ang gwapo niya talga.. over!!!!! Nakatitig lang si Toni kay Evanz sa buong class period habang kinikilig.

Sa wakas, ay nakapasok na siya sa Moreno All Boys' School. At kaklase pa niya si Evanz. Tuwang-tuwa talaga siya. Hindi niya akalaing magiging kaklase pa niya ito. "I just got one step closer to him!" aniya.

Ngunit may napansin siyang kakaiba sa binata. Kanina pa ito tingin ng tingin sa isa pa nilang kaklase nila na si Luis Eugenio, gwapo rin at siya rin ang pinakamatalino s klase.

Bakit naman tinitingnan ni Evanz si Luis?

"Saan naman kaya ang kwarto ko?" Hinahanap ni Toni ang kwarto niya. Halos nalibot na niya ang buong dormitory ng school. Sa lawak nito ay pagod na pagod na rin siya sa paghahanap.

"Hey!" may tumawag sa kanya.Si John Besana, isa rin sa mga kaklase niya.Para sa kanya, hindi naman kagwapuhan ito pero mukhang magkakasundo sila.

"Ah, Hello." bati niya kay John.

"Saan ang punta mo?" tanong nito kay Toni.

"Hinahanap ko kasi yo'ng kwarto ko. Halos nalibot ko na nga itong buong dorm, pero di ko pa rin nakikita."

"Anong room no. ka ba?"

"No. 21 "

"21 lang pala. Ayun lang!" sabay turo ni John sa naturang kwarto.

"Ah, oo nga 'no! Salamat! Sige, bye!" Pumunta na siya sa kwarto at nag-paalam kay John.

Pagpasok niya sa kanyang kwarto ay mag-isa lang siya ngunit double-deck ang kama, Marahil ay may makaksama nga siya sa kwarto.

]Nagpasya muna siyang maligo dahilan sa sobrang init. Dali-dali siyang pumunta sa banyo at nagsimula nang maligo. Dahil sa pagammadali, nakalimutan niyang isara ang pinto ng banyo.

Habang nasa banyo pasi Toni ay di naman inaasahang dumating na si Evanz, ang kanyang roommate.

"Oh? May tao na sa banyo? Dumating na yata iyong roommate ko."

Napansin ni Evanz na bukas ang pinto ng banyo. Sasabihan dapat niya si Toni na isara naman ang pinto dahil ang pagkaka-alam naman talaga nito ay lalaki si Toni.

Binuksan niya ang pinto ng konti pa upang sabihan na nga ito ngunit di inaasahang may nakita iysang di inaasahan.

"OMG. He's a girl. Paano nangyaring may ababe sa All Boys' School na ito?" nasabi niya sa mahinang boses.

Habang nag-sho-shower pa rin si toni ay may narinig siyang boses na mahina. Lumingon siya sandali at napansin niyang bukas ang pintuan.

Napansin naman ni Evanz na papalapit si Toni kaya nagmadali itong umalis, humiga at nagmadaling matulog.

"Wala naman tao." sabi ni Toni nang maisara ang pintuan. "Buti na lang.."

Pagalabas niya ng banyo ay napanisn niyang natutulog na si Evanz.

"OMG. Siya pala ang roommate ko. Ang swerte ko talaga!" nasabi niya sa mahinang boses.

"Sa pagkakataong iyon ay hindi pa rin talaga tulog si Evanz. Nagpapanggap lang ito.

"Mukhang mahimbing na mahimbing ang tulog niya.." at saka niya nilapitan si Evanz. " Hindi naman siguro masama kung hahalikan ko siya sa pisngi, isipin ko na lang na isa itong goodnight kiss para sa kanya." aniya habang kinikilig.

Hinalikan nga niya sa pisngi si Evanz.

"Goodnight, Evanz."

"Ano ba anaman itong lalalking ito este babae, masyadong ambisyosa. Hinalikan ba naman ako?" sabi ni Evanz.

Narinig naman ito ni toni ngunit pagkakita niya rito ay tulog na tulog ito. Mabilis talagang magpalusot si Evanz.

"Good morning, Evanz! " bati ni Toni kay Evanz nang naglalakad sila papuntang school.

"Hoy! ikaw! Type mo ba 'ko?" deretshanag tanong ni Evanz.

"Ano?!"

"Type mo ba 'ko?" ulit nito.

Huh? ano'ng nasa isip ne'to? Alam naman niyang lalakia ako, Bakit niya ko attanungin ng gano'n? O, Baka ? OMG!

"Hoy! Tinatanong kita!"

"Ano ka ba P're! Lalaki din ako. Ba't kita magiging type?" mabilis na sagot ni Toni.

"Siguraduhin mo lang."

Nakita ni Toni ang mga nanlilisik na mata ni Evanz. Hindi ito natakot, bagkus, I'm in-love!

"Sabay na atyo mag-lunch Evanz." yaya ni Toni.

"

Ano ba? Hindi mo ba talga ko tatantanan ? Para kang abae, alam mo bang kaya ako nag-aaral sa All Boys' School na 'to .." diin nito. " ..ay dahil ayokong mapalapit sa mga babae?"

"Gano'n? Bakit naman?"

"Hay nako! Huwag mo na nga akong kausapin! Manahimik ka na please?" tumayo si Evanz .

"Teka, saan ka pupunta? Ba't ka aalis?" inosenteng tanong nito.

"To keep a distance from you." sabi ni Evanz.

I'm really in-love! Nakita na naman ni Toni ang mga nanlilisik na mga mata ni Evanz.

Chapter 3

"Luis! Luis! Paturo naman ng homework." Katok nang katok si Toni sa kwarto ni Luis. Nais niyang magpaturo ng homework. Dahil sa wala namang suamsagot, binuksan na lamang niya ang pinto. May naabutan naman siyang eksena sa kwarto ni Luis. Akamang hahalikan ni Evanz si Luis habang tulog ito. Kitang-kita ng kanyang mga mata.

Napansi naman din ni Evanz na may bumukas ng pinto. Nakita niya ang istura ni Toni na tila gulat na gulat sa nakita. Nilapitan agad ni Evanz si Toni at niyayang lumabas as anaturang kwarto.

Nakita na naman ni toni ang mga nanlilisik na mga mata ni Evanz. OMG. I'm in-love with this gay?

"Halika nga dito." Hinawakan ni Evanz sa magkabilang braso si toni.

"Nakita mo ba?"

"Yeah. I saw it." sagot ni Toni.

"Huwag na huwag kang magakkamaling sabihin sa iba kung anuman yo'ng nakita mo. kundi..."

"Kundi,ano?"

"Sasabihin ko rin ang sekreto mo."

"What do you mean?" tanong ni Toni.

"You're real identity , that you're a girl."

"What? You knew it?"

"Yeah." pag-amin ni Evanz.

"Since when?"

"Kagabi lang, no'ng naliligo ka."

"What? Nakita mo kong naliligo?"

"Yeah."

"Huh?"

"Kasalanan ko bang makita iyon? Eh,ikaw 'tong iniiwan nang bukas yo'ng pinto ng banyo. What a careless girl."

Di na makakontra si Toni. Kunsabagay, ay may katwiran naman ito.

"O? Napagtanto mo na bang mali ka?"

"Oo na."

"Good. Huwag mong kakalimutan ang pinag-usapan natin ngayong gabi."

"Okay."

Wala nang magagawa si Toni kundi sumunod dito. Dahil hawak ni Evanz ang buhay niya sa pagkakataong ito.

"Hindi ako susuko. Kailangan kong magpakatatag. Gagawin ko siyang lalaki! Mamahain niya ako sa gayon, magiging lalaki na rin siya. WAHAHAHHAHA! AJA!"

Dumilim ang paligid nang sabihin iyon ni Toni. Biglang kumidlat at nawalan ng kuryente.

Mabut na lamang ay dala niya ang kanyang phone. Kung hindi ay wala siyang gagamitin marahil upang makakita sa dilim. Patuloy siyang naglakad hanggang sa makapunta na siya sa kanyang kwarto.

"BOOM!" nasabi niya nang ma-dead bat. ang kanyang phone.

"Ano ba 'yan? Na-dead bat. pa ko. Paano ako mag-cha-charge niyan Eh, brownout!" reklamo pa niya.

Sa pagkakataong iyon ay tulog na tulog na talaga si Evanz.

"Tama ba? Tama ba 'to papunta sa higaan ko? Hay! Hindi ko makita ang hagdan. " sabi pa nito.

May naapakan siyang kung ano. Nagulat siya at di inaasahang nahalikan niya sa labi si Evanz.

"Oh my God! I kissed him! I already got my first kiss! and it's from him!"

Alam niyang nahalikan nga niya si Evanz dahil sa liwanag na dulot ng phone ni Evanz na biglang tumunog ngunit napigilan naman niya ito.

"Hm.. Teka.." Napa-isip siya. "Hindi ba't kahahalik lang ni Evanz kay Luis? OMG! Hmp!"

Ngunit napasok din sa isip niya na hindi naman natuoy ang paghalik ni Evanz kay Luis dahil sa kanya.

Yes!

Chapter 4

"Okay, class, pass your home works." sabi ni Ma'am Enrique.

"O? ano pang ginagawa mo? Bakit di mo pa kunin yang homework mo sa bag mo?" tanong ni Evanz kay Toni.

"Eh. Wala nga akong homework kasi naman diba.."

"Ginawa ko."

"Huh?"

"Ginawa ko home work mo." ulit ni Evanz.

"Bakit?"

"I think, kasalanan ko kasi kung bakit di ka nakagawa. "

"Hindi mo naman kasalanan pero salamat na rin."

"No problem."

"He;s so sweet!" kilig na kilig si Toni habang naglalakad papuntang C.R. ng school.

"Oo nga pala.. Kailangan kong mag-C.R. sa boy's.

Dahil nga sa boys' school na siya nag-aaral ay kailangan niyang mag-C.R roon. Wala din namang Girl's C.R. sa eskwelahang iyon dahil hindi din nila puwedeng gamitin nag C.R. para sa mga guests.

Papasok na siya sa C.R. nang makita niya roon si Evanz.

"O? Ano'ng ginagawa mo rito?"

"Eh, Eto lang naman ang C.R dito na puwede."

"Oo nga pala."

"Hmm.."

"Sige, mag-C.R. ka na. Babantayan kita."

"Really?"

"Oo na. Bilisan mo."

"Salamat, Evanz ah."

"Walang anuman."

"Paano namanako makakabawi sa'yo? All this time, ang dami mo nang ginawa para sa'kin."

"Ah. sige, naka-isip na 'ko."

"Ano?"

"Tulungan mo akong mapalapit kay Luis."

"SSh! " Tinakpan ni Toni ang bibig ni Evanz.

"Wag ka masyadong maingay baka may makarinig sa'yong iba."

"I'm sorry."

"Ano? Magagawa mo ba ang pinapagawa ko?" patuloy ni Evanz habang malapit na ang mukha nito sa mukha ni Toni.

Napatulala naman si Toni sa kagwapuhan ni Evanz.

"Alam mo, Evanz. You're really handsome, Paano ba naman ako hindi ma-i-in-love sa'yo?" singit ni Toni.

Lumayo na tuloy si Evanz.

"Ano ka ba? Alam ko namang gwapo ako,pero alam mo rin na bakla ako. 'Wag ka nang umasa. "Si Luis lang ang laman ng puso ko." paliwanag pa ni Evanz.

"Hindi ako susuko."

"Huh?"

"Wala. Sabi ko, Hindi ko alam kung magagawa ko ang siansabi mo."

"Aba! Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko para sa'yo, hindi mo magagawa?"

"eh..."

"Ano? Kung hindi mo gagawin, Kalimutan mo nang kaklase mo 'ko. Di na ako lalapit pa sa'yo."

"Huh? 'Wag naman. 'wag mo kong layuan!" pakiusap ni Toni sa nakaka-awang mukha.

"Ano? Gagawin mo na?"

"sige na.." pumayag na si Toni.

"WAHAHHAHAHAH!" Humalakhak si Evanz.

"Huh?"

"I'm just joking."

"Buti na lang!" tuwang-tuwa naman si Toni.

"Syempre, gusto ko sariling sikap ko iyon,"

"I LOVE YOU!" sai ni Toni sabay talon at aykap kay Evanz.

"Hoy! Ano ba? BAka may makakita sa atin!"

"Wala yan.."

"at masyado kang mabilis ! Mahal mo na agad ako?"

"Oo naman!"

"Hay.. Ibang klase..."

Chapter 5

"Evanz. May naghahanap sa'yo." sabi ni Leo.

"ah.. Sige."

"Nasa may canteen siya."

"Sige. Salamat."

Pumunta siya sa canteen at niyayang lumabas ng school ang abbae. Nakita naman sila ni Toni kaya lihim nitong sinundan ang dalawa. Pumunta sila sa isang restaurant.

"Ano bang ginagawa mo ? Bakit mo na naman ako pinuntahan?" tanong ni Evanz sa babae.

"Gusto ko lang na makita ka. Kumusta ka na ba?" tanong ng ababe sa kanya.

"Eto, ayos lang."

"May girlfriend ka na ba?"

Tumingin si Evanz sa abbae. "Hanggang ngayon ba hindi mo pa rin matanggap na hindi kita kayang mahalin?" sersyosong tanong ni Evanz.

"Oo, Hindi ko kayang tanggapin. Eh, sa mahal kitang talaga,eh. ano? May girlfriend ka na ba?" tanong muli nito.

"Oo. Meron na! At nandito siya."

What? what did he mean na nandito? Girlfriend ba daw kamo? Nagtatago si Toni sa likod ng isang poste malapit sa dalawa.

"Nasaan siya? Gusto ko sana siyang makita, kung pwede."

"Sige." tumingin si Evanz sa kinaroroonan ni Toni. Sa di inaasahang pagkakataon, All this time, ay laam pala nitong naroon si Toni at sinundan sila. "Lumabas ka na riyan."

Wala namang nagawa si Toni kundi ang lumabas. Wala na rin siyang maisip na palusot.

"Ah. I'm sorry. Hindi ko sinasadyang makinig sa usapan niyo. Napadaan lang ako, actually."

"She's my girlfriend." ani Evanz sa babae.

"Huh? Siya?"

"Yeah."

"hindi ako naniniwala. Alam ko namang hindi siya ang tipo mong ababe."

"At ano naman ang alam mo sa tipo ko sa babae, aber?" tanong ni Evanz.

"Basta." Wala naman itong maisagot. "Paano mo naman mapapatunayan na siya nga?"

Tila ayaw pa talagang maniwala ng abbae sa sinasabi ni Evanz.

Dahil doon, lumapit si Evanz kay toni. tiningnan ito sa mga mata.

"Evanz, Anong gagawin mo?" tanong ni Toni.

Binulungan muna ni Evanz si Toni .

"Humanda ka. I'm going to kiss you."

"Hu-" Napatigil sa pagsasalita si Toni dahil sa hinalikan na siya nang tulyan ni Evanz.

Evanz's kisses seemed to deepen by the minute. Wala namang magawa si Toni sa mga oras na iyon. Naramdaman na niya ang init na mga halik nito, pagkalipas ng ilang segundo. Napapikit na rin ang mga mata ni Toni. Ngayon, sigurado na siyang si Evanz na nga ang lalaking itinadhana para sa kanya.

Ilang sandali pa ay naghiwalay na ang kanilang mga labi.

"See? Naniniwala ka na ba?" tanong ni Evanz sa abbae.

"Oo na! Sige na!" Naniwala naman ito at umalsi na masamang-masama ang loob.

Sa mga oras na iyonay tulala pa rin si Toni at hindi makapaniwala sa nangyari.

Hinawakan ni Evanz ang magakabilang braso ni toni at inuyugyog ito. "Hey, Are you okay?"

"Ba-----ki------t ..." di makapagsalita nang maayos si Toni.

"Bakit ko ginawa iyon?"

"Oo."

"Kasi nga, ang kulit no'n. Ayaw maniwala. Pero ginawa ko lang iyon dahil nakulitan lang ako sa kanya. Wala talaga kong girlfriend."

"Halika na nga..." hinawakan ni Evanz ang kamay ni Toni.

"Kanina, hinalikan mo ako, tapos ngayon hinawakan mo naman ang kamay ko, Mamamatay na ayata ako Evanz..."

"Baliw!" Binitiwan na nito si Toni.

"Is that your first kiss?" tanong ni Evanz.

"Hmm.. I think, hindi. hehe!" sagot ni Toni. Nasa isip niya pa rin ang insidente no'ng nagbrown-out.

"Huh?"

"Nevermind! hehe!"

Chapter 6

"I got a kiss from him! I got a kiss from him!" Talon nang talon si Toni habang paulit-ulit an sinasabi iyon.

"Shut up! Tama na nga iyan! Baka may iba pang makarinig sa'yo."

Nanahimik si Toni. Lumapit ito kay Evanz. Tininggan niya ito at sinabing "Thank you Evanz. I had a great day because of you."

Natulala naman si Evanz habang magkalapit ang kanilang mga mukha. Pinagmasdan nito ang mukha ni Toni. Namula naman nang mga sandaling iyon ang mga pisngi ni Toni. Ano bang iniisip mo? Hahalikan mo ba ako ulit?

Bigla namang may nagbukas ng pinto ng kanilang kwarto nang hindi man lang kumakatok.

"Hi guys!" bati ni Jeremy sa dalawa habang naabutan nito ang posisyon nila.

Napalingon ang dalawa.

"What are you doing here?" tanong ni Toni at biglang lumayo kay Evanz.

Napangiti si Jeremy. "Baka ako ang kailangang magtanong niyan sa inyo."

"Ah! Naglalaro lang kami ng "Titigan game"." Palusot ni Evanz.

"Ah! Oo! Tama! " Suporta ni Toni sa palusot ni Evanz.

"Woah! Napahanga niyo ako sa palusot niyo. Bago iyon,ah! "Titigan game?"" sagot ni Jeremy at sabay tinitigan si Toni habang papalapit nang papalapit na rin ito kay Toni.

Pinigilan naman siya ni evanz."P're! Gusto mo, tayo na lang magtitigan?"

"No,thanks!" sagot ni Jeremy.

"Ah! May paalala lang akos a inyong dalawa. Bawal ang mga bakla dito sa school, sige kayo baka mapalayas kayo dito nang wala sa oras." babala ni Jeremy at saka lumabas ng kwarto.

Hindi talaga pinahihintulutan nang naturang eskwelahan na may makapasok na hindi mga tunay na lalaki sa kanilang eskwelahan.

"Ano ba talagang kailangan niya? Di man lang niya sinabi basta pumasok na lang siya dito." pansin ni Toni.

"Evanz.. di kaya.." patuloy nito.

Binatukan naman bigla ni Evanz si Toni. "Bobba! Sinabihan nga niya tayo ng bakla tapos iisipin mong alam niya ang sikreto mo?"

"Ah.. oo nga. Tama ka. Hehe!" sagot ni Toni.

"Napaka-slow mo talaga." pangungutya pa ni Evanz.

"Class, pumili kayo ng makakasama niyo para sa group project niyo. By pair lang." utos ni Ma'am Enrique.

Namili na ang lahat ng kanilang makakasama.

Lumapit si Luis kay Toni. "Toni, puwede bang ikaw ang makasama ko?" alok nito.

"Ako?" Di makapniwala si Toni na siya ang pinili ng pinakamatalino sa kanilang klase at tiyak na hindi na siya mahihirapan sa naturang proyekto. Pero nag-aalinlangan rin siyang pumayag dito dahil baka magalit sa kanya si Evanz.

Tinanong ni Toni si Evanz sa pamamagitan lang ng isang tingin rito. Nagkataon rin namang nakatingin na si Evanz sa kanya bago pa man niya ito tingnan.

Isang "huwag kang papayag" ang nabasa ni Toni sa facial expression ni Evanz.

Dahil naman sa kakulitan ni Toni, "Ah,sure!" Mas pinili pa rin naman niyang huwag nang mahirapan sa proyekto dahil alam niyang hindi rin naman talaga magagalit sa kanyasi Evanz kung papayag siya sa alok ni Luis.

"Okay. Pupuntahan na lang kita sa kwarto mo mamaya para masimulan na rin natin nang mas maaga."

"Okay."

"Hahahhaah! Kasama ko si Luis sa project!" pang-aasa ni Toni kay Evanz.

"T'se! Hoy Ikaw! Ba't ka pumayag? Huwag mo sabihing balak mong agawin sa'kin si Luis ko!" Mukhang naasar nga si Evanz dahil balak sana niyang yayain si Luis na makasama niya sa project.

"Matagal-tagal ko ring makakasama si Luis. At isa pa, hindi ako mahihirapan sa project."

"T'se! Kaasar ka!"

"Haha! Don't worry. Wala akong balak agawin sa'yo si Luis. Alam mo namang ikaw ang type ko.

"Yuck!"

"Anong "yuck"? Nandidiri ka sa'kin?"

"Oo!"

"Huh?"

"O?Ikaw naman ang naasar?"

"T'se!" ani Toni.

"Grabe, kaboring kasama ni Luis!" ani Toni. Kakatapos lang nila gawin ni Luis ang kanilang project.

"Huh?" tanong ni Evanz.

"eh, kasi naman wala na kaming ginawa ni Evanz kundi gumawa ng gumawa nung project. Ni hindi man lang siya nagsasalita o nagku-kuwento man lang para naman maaliw ako sa kanya.

"Loka! Eh, kaya nga gumagawa ng project. Hindi para aliwin ka." kontra ni Evanz.

"Eh, basta! Ang boring!"

"T'se! Huwag mong gaganyanin ang Luis ko!"

"Paano mo ba kasi nagustuhan iyon?"

"Basta! Wala ka nang pakialam doon."

( ang chapter na waLey.. haha . XD)

Chapter 7

“Ma!!huwag niyo akong iwan !! Ma!!!”

“Evanz! Evanz! Nananaginip ka..” ginising ni Toni ang nananaginip na si Evanz.

Alas-dos pa lang ng madaling araw nang nagsisisigaw si Evanz.. Mabuti na lamang at kasama niya s akwarto si Toni na pwedeng gumising sa kanya. Ngunit hindi lang din ito ang unang beses na mangyari it okay Evanz, dahil nagging bali-balita na rin sa buong campus ang tungkol ditto. Inaasahan na rin ng lahat ang ganitong pangyayari.

“Napanaginipan ko na naman siya.” Ani Evanz.

“Sino?” tanong ni Toni.

“Ang mama ko. Dalawang taong gulang pa lang ako nang iwan niya ko. Ni hindi ko na rin matandaan kung ano ang itsura niya. “

“I’m sorry, Evanz.”

“Sorry for what?”

“Sorry kasi hindi ko alam kung ano’ng gagawin ko para i-comfort ka this time.”

“Sus. Wala iyon. Just stay by my side and I will be alright. “

“’Yun lang?”

“Yeah. That would be enough.”

Binigyan ni Evanz nang isang aykap si Toni. Ang yakap na iyon ang para kay Toni ay ang pinakahalagang yakap na natanggap niya mula sa isang tao. Ang yakapin siya ni Evanz at ang makatulong siya rito sa pamamagitan lang ng isang yakap.

Lumipas ang ilang sandali ay napansin ni Evanz na nakatulog na si Toni ahbang yakap-yakap niya ito. Gumaan rin ang pakiramdam ni Evanz nang mayakap niya si Toni sa hindi maipaliwanag na dahilan.

Inihiga ni Evanz si Toni sa kanyang kama. Pinagmasdan niya itong matulog. Napansin nitong si Toni ay parang isang anghel na ipinadala ng langit para sa kanya.

“Toni,thank you.” Aniya.

“Walang anuman. Wala naman talaga kong ginawa.” Sabi ni Toni habang natutulog. Siya ay tila nananaginip.

“Your hug made me feel alright.”

Ngumiti lang si Toni.

“I think I’ve now fallen for you.” Sabi ni Evanz.

Ngunit, muli ngumiti lamang si Toni. Ang buong akala niya ay talagang isa lang iyong panaginip.

Tinabihan ni Evanz sa pagtulog si toni habang ipinag-hehele pa ito na parang isang sanggol.

“Si Teddy.. Nasaan si Teddy?” paulit-ulit na sinasabi ni Toni habang nakapikit pa rin. Nasanayan na nitong matulog sa tabi ng kanyang teddy bear at hanapin ito tuwing gigising siya sa umaga.

“Si Teddy ba ‘to? Bakit parang hugis ilong ng tao ito?” Nahawakan niya ang ilong ni Evanz.

Namulat na rin ang kanyang mga mata sa wakes. Napagtanto na rin niyang katabi niya si Evanz.

“OMG. What am I doing here? Sleeping with Evanz? Why? Ano’ng nangyari? Paano?” taking-taka siya ngunit naalala na rin niya ang nangyari nang nakalipas na gabi. Nakatulog lang siya habang yakap-yakap pa rin si Evanz.

“Evanz Conde, why are you late?” galit na tanong ni Ma’am Javier.

“I’m sorry Ma’am. I woke up late.” Paliwanag ni Evanz.

“Hmm?” Tinaasan siya ng kilay ni Ma’am Javier. “Okay,this time papalampasin ko ito . Warning muna ito para sa’yo. Pero sa susunod, I’ll see you at the office, understood?”

“Yes,Ma’am.”

“Take your seat.”

Maya-maya ay tumunog na ang bell na hudyat ng lunch break nila.

Nagmadaling lumabas ng classroom si Toni ngunit nahagip naman agad ng kamay ni Evanz ang braso niya.

“Bakit ‘di mo ‘ko ginising?” galit na tanong ni Evanz.

“Eh,kasi hindi ko alam kung paano ka gigisingin. ‘Pag gising ko na lang napansin ko na katabi pala kita..” paliwanag ni Toni.

“Sssshhh! ‘Wag kang maingay. Doon na nga lang tayo sa labas mag-usap.”

Di sinasadyang narinig ni Leo ang usapan nila at wala silang kaalam-alam ditto.

“Okay ka na ba?” concern na tanong ni Toni.

“Ayos na.” sagot ni Evanz.

“Mabuti naman kung gano’n.”

Namayani ang katahimikan ng sandali.

“Nga pala, may iku-kuwento ako.” Binasag na ni Toni ang katahimikan.

“Ano?”

“Nanaginip ako, magkausap daw tayo tapos sabi mo sa’kin, I THINK I’VE NOW FALLEN FOR YOU. Kilig na kilig daw ako!” pagsasalaysay ni Toni.

Ang buong akala ni Toni ay isang panaginip lang ang talaga iyon. Wala siyang ka-ide-ideya na iyon ay totoong sinabi ni Evanz sa kanya. (sayang :D)

“Haha!Asa!” nagkunwari si Evanz na hindi niya alam ang totoo.

“Huh?”

“Asa ka naman na sasabihin ko nga sa’yo iyon?” Pang-aasar ni Evanz.

“Hindi naman masamang umasa at mangarap na baling araw ay sasabihin mo rin sa’kin iyon.” Biglang naging seryoso si Toni. Mukhang nasaktan siya sa mga sinabi ni Evanz.

“Nilapitan siya ni Evanz at niyakap. Mukhang naawa ito.

“Oo naman. Walang imposible sa taong nagmamahal.” Evanz comforted her.

“Thank you.”

Muli,nakita na naman sila ni Leo at kinunan sila ng litrato.

Chapter 8

Chapter 8

“Toni and Evanz are lovers!!”

I to ang bulung-bulungan ngayon sa buong campus. Parang may pakpak nga ang balita dahil mabilis itong kumalat. Maging sa mga texts at sa internet ay kumalat na rin ito. Ang pinakamasaklap ay nakarating na rin ito sa pamunuan ng eskwelahan.

“Hoy! Evanz, bakit ba tayo pinagtitinginan ng mga iyan?”

Sa paglabas pa lamang nina Evanz at Toni sa kanilang kwarto ay pansin na ang pagbubulungan ng kanilang mga schoolmates.

“Mukhang may hindi magandang nangyayari.” Ani Evanz.

“Parang nga.”

“Halika, Huwag na muna natin sila pansinin at dumiretso na tayo sa school.

Sa pagpasok nila sa school ay ganoon rin ang nadatnan nila. Sa bulletin board ay kumpulan ang mga estudyante. Ito na marahil ang dahilan.

Nakita nila ang mga litrato nila na magkayakap at nakasaad pa dito na sila ay bakla.

Dali-daling inalis ni Evanz ang mga nakapaskil sa bulletin board habang umiiyak na si Toni.

“Alis! Umalis kayo! Kung sinuman ang gumawa ng kaguluhang ito, mamatay ka na! Nagkakamali kayo! Mali ang mga paratang na ito!” Nagwala na si Evanz.

“Evanz, Tama na.. Evanz.” Iyak na nang iyak si Toni na tila takot na takot.

Dumating ang iba pa nilang mga kaklase. “Evanz,Toni, pinapatawag kayo sa office.” Sabi ng isa sa mga ito.

Sumunod sina Toni at Evanz papuntang office. Bakas sa kanilang mga itsura ang takot at galit.

“Mr. Conde and Mr. Paras, paano niyo ipapaliwanag ang kaguluhang ito?” tanong ng principal.

“Ma’am, hindi po iyon totoo.” Ani Evanz.

“At paano mo naman mapapatunayan? At isa pa kitang-kita naman sa litratong ito. “ Pinakita ng principal ang mga litratong nagpapakita na magkayakap sila.

“Nangangailangan lang po ng tulong si Toni nang mga oras na iyan. Masama po bang i-comfort ko ang kaibigan ko sa pamamgitan ng isang yakap?” pangangatwiran ni Evanz.

“Ganyan na ba ang mga kabataan ngayon? Mapalalaki man?”

“Opo, Ma’am.”

“Hmm? Ikaw, Mr. Paras, Ba’t hindi ka nagsasalita diyan?”

Nagising si Toni sa pagkakatulala. “Ah, Ma’am totoo po ang sinbai ni Evanz.”

“Bueno, kailangan kong alamin sa mga magulang ninyo ang katotohanan.”

“Ma’am, Hindi po pwede.” Mabilis na kontra ni Toni. Naisip niyang hindi dapat malaman ng mga magulang niya ito. Lalo na’t nag-aaral siya sa isang Boys’ School. Sa oras na makarating ito sa sa mga magulang niya, matatapos na ang kaligayahan niya sa eskwelahang ito, sa piling ng mahal niyang si Evanz.

At naisip din naman ito ni Evanz. “Ma’am ako na lang po ang parusahan niyo.”

“Hmm? Sige, 1 week suspension na lang sa klase ang ipapataw kong parusa sa inyo.”

“Sige po, Ma’am pero pwede po bang ako na lang?” pakiusap ni Evanz.

“Hindi maaari dahil kasama sa gulong ito si Toni.”

“Pero-“

“You may now leave my office.”

“Evanz, I’m sorry dahil sa’kin napahamak ka…”

“Dahil sa’kin? Ano ka ba? Ako ang kusang yumakap sa’yo.”

“Oo nga pero dahil din naawa ka sa’kin kaya niyakap mo ako.”

“Sus. Tama na nga. Ang kailangan na lang nating gawin ay ang mag-ingat sa bawat kilos natin. Hindi ko hahayaang malaman ito ng parents mo dahil kung sakaling makarating sa kanila, tiyak na ma-e-expel ka. Dahil ang gusto ko, dito ka lang”

“Totoo?”

“Oo, Hay! Ano naman ang gagawin natin sa isang linggong walang pasok. May naiisip ka ba? Iniba bigla ni Evanz ang usapan.

“Salamat ulit. Ang bait mo talaga sa’kin.”

“Wala ‘yon.”

Chapter 9

“Labas tayo.” Pagyayaya ni Evanz kay Toni.

“Saan naman tayo pupunta?”

“Kahit saan.”

Nagpasyang mamasyal ang dalawa. Ginamit nila ang mga araw na suspended sila sa klase.

“Uy!” sabay batok ni Toni kay Evanz. “Ano bang tinitingnan mo diyan! Dress shop ‘yan for girls.” Napahinto naman siya sa pagsasalita dahil kung may anong pumasok sa isip nito. “Are you trying to be a cross dresser?”

“Of course not! Yuck! Kadiri kaya.” Pagtanggi ni Evanz. Halika pumasok nga tayo.” Hinila niya si Toni papasok sa naturang shop.

“Uy? ‘Wag mong sabihin na gagawin mo nga.”

Hindi naman siya sinagot ni Evanz. Busy ito sa pamimili ng mga damit. “Eto, Miss Kukunin ko ito.”

“Okay, Sir.” Kinuha na iyon ng sales lady . “Thank you, Sir.”

“ah, Miss , Saan pwedeng isuot itong damit?” tanong ni Evanz.

“I-guide ko na lang pos a way Ma’am.” Ang tinutukoy nito ay si Toni.

“Huh?” Paano naman niya nalaman na babae ako?

“Go!” itinulak naman ni Evanz si Toni. “Sundan mo na siya.”

“Perfect!” ani Evanz nang Makita na niya si Toni na suot ang dress.

“Ano ba ito? Hindi na ako sanay magsuot ng ganito.” 2 years na rin siyang nasa Moreno All Boys’ School.

“at ako pa ang sianbihan mong cross dresser , huh?”

“Sorry na.”

“Let’s go?”

“Saan?”

Pumunta sila sa isang lugar na silang dalawa lang ang naroon.

“What are we doing here?” tanong ni Toni.

“I have something to tell you.”

“Ano iyon?” OMG. Magtatapat na yata siya ng tunay na pag-ibig sa’kin .AiyyeEE!

“You know, this is the first time I like a girl. Everytime you’re with me, hindi ko maipaliwanag ‘tong nararamdaman ko. Ang alam ko lang masaya ako ‘pag kasama kita. Well, I think I like you.”

Ngumiti si Toni. She knew it that someday Evanz will love him in return. This time, she is the happiest person in the world. After 2 years ng paghihintay niya para magustuhan siya ni Evanz, sa wakas dumating na rin ang araw na ito.

Lumapit si Toni kay Evanz. Tumingkayad at hinalikan niya si Evanz. Tears stung in her eyes as she kissed the love of her life. Hinawakan ni Evanz ang batok ni Toni, at hinalikan pa ng mas malalim si Toni.

Naglakad-lakad muna sila habang magkahawak-kamay.

“Paano ka na in-love sa’kin?Baka naman napilitan ka lang o naawa sa’kin.” Binasag na ni Toni ang katahimikan.

Humarap si Evanz kay Toni at kinintalan ito ng halik sa labi. “Hindi , ah. Promise.”

“Mabuti naman, teka, paano mo ko nagustuhan?”

“Hindi ko alam, ‘wag ka na ngang makulit diyan baka mamaya bawiin ko pa.”

“Opo! Hindi na .. t’saka walang bawian ‘no!”

np: Without Words by A.N. JELL XD

“Uy! Gising!” ginising nang maaga ni Evanz si Toni.

“Bakit ba? Di pa naman tapos ang suspension di ba? Aga-aga pa,eh.” Reklamo ni Toni.

“Maligo ka na, tapos isuot mo ulit ‘yung binili kong damit sa’yo.”

“Huh? Bakit?” biglang napatayo si Toni.

“Basta! Bilisan mo!”

“Are you ready?” tanong ni Evanz nang makarating na sila sa isang mansion.

“Ano ba ang aggawin natin ditto?”

“this is my house.”

“What? So laki naman!”

“Ipakikilala na kita sa parents ko.”

Hinawakan ni Evanz ang kamay ni toni at niyaya itong pumasok na sa mansion. Nadatnan nila sa sala ang mga magulang ni Evanz.

“Mom, Dad , I want you to meet Toni Paras, my girlfriend.”

Nagpakita na si Toni sa parents ni Evanz.

Napansin naman ang kakaibang facial expression ng kanyang Daddy. Si Mr. Conde. “Dad,what’s wrong?”

Napatingin naman si Toni kay Mr. Conde.

“He’s your Dad?”

“Yeah. Bakit? What’s wrong?” Nagtataka na si Evanz sa facial expression ng dalawa.

Napaluha si Toni at tumakbo paalis.

“Toni, anak , wait!” wika ni Mr. Conde

“Dad, what’s the meaning of this? Is she your daughter?”

“Yeah. She is. I’m sorry. For now, I need to go after her,son.”

Hinabol ni Mr.Conde si Toni.

Nanghina naman si Evanz sa mga nalaman niya. Napansin niya ring umiiyak na ang Mom(step Mom) niya. Nilapitan niya ito at dinamayan.

“Toni! Stop! Mag-usap tayo!” wika ni Conde habang nakasakay ito sa sasakyan nito at sinusundan si Toni.

Huminto si Toni sa paglalakad.

“what the hell are you doing, Dad? Evanz is your son and I am your daughter, right? So, what else are you trying to say?” Nanlulumo na sa galit si Toni.

Bumaba ng sasakyan si Mr. Conde at hinarap si Toni. “Toni, let me explain first.”

“What? Ano pa bang kailangan mong ipaliwanag? Ah, paano nga ba nangyari ito? At hindi ba’t nasa America kayo ni Mom? Paano nangyaring nandito ka?”

“Hiwalay na kami ng Mom mo ang she’s not even my-----“ napaghinto sa pagsasalita si Mr. Conde.

“I can’t understand this. Paano nangyaring magkaiba ang surname naming ni Evanz gayong magkapatid naman kami?”

Hindi na ito nasagot ni Conde dahil wala na itong malay nang lingunin ni Toni.

“Dad!Dad! Gumising ka!” lalo pang umiyak si Toni. “Help! Help! Tulungan niyo kami!!!” nagsisisigaw na rin si Toni upang humingi ng tulong dahil hindi siya marunong magmaneho ng sasakyan.

“Sobrang pagod kaya nawalan ng malay ang Dad mo. Kailangan niya muna sigurong magpahinga at kailangan din niyang maiwasang ma-i-stress.” Wika ng Doctor.

“Sige po, salamat.” Sagot ni Toni.

Dumating na rin naman si Evanz kasama ang Mom nito sa ospital.

“Toni, mag-usap tayo.” Pakiusap ni Evanz.

Chapter 10

“Ano? May kailangan ka pa bang sabihin?”

“Oo. Gusto kong sabihin na mahal kita at kahit ano pa ang mangyari mamahalin pa rin kita.” Paliwanag ni Evanz.

“Kahit anong mangyari,huh? Evanz! Gumising ka! Posibleng magkapatid tayo.” Paliwanag ni Toni.

“Oo. Pero hindi pa naman tayo nakaksiguro doon. MAaring hindi rin dahil magkaiba rin naman ang surname natin. For now, just stay with me as my girlfriend.”

“Stay as your girlfriend? Eh, paano ‘pag nalaman nating magkapatid ng atayo? Magsisisi lang tayo. Kasalanan ang iniisip mong gawin natin.”

“Toni but I love you! Ikaw rin naman ang may kasalanan kung bakit kita minahal nagawang mahalin.”

“Oo, sige. Kasalanan ko na. Pinili ko ito dahil minahal na kita noong una pa lang pero hindi ko naman alam na ganito pala ang mangayayari , na posibleng magkapatid pala tayo.”

Niyakap ni Evanz si Toni na umiiyak.”Toni, please don’t do this, I can’t live without you.”

Pilit naming kumawala si Toni sa yakap na iyon. “I’m sorry Evanz but we need to do this. Hangga’t hindi pa rin natin nalalaman kay Dad ang buong katotohanan, maghiwalay na muna tayo.”

“Pero-“

“Ikaw muna ang bahala kay Dad. Tumawag ka sa’kin ‘pag nagising na siyaat ‘pag okay na ang kondisyon niya at saka natin siya tatanungin.”

Umalis si Toni at iniwan si Evanz na umiiyak habang hindi matanggap ang paghihiwalay nila ni Toni.

“Ma’am, I have something to tell you.”

Dumiretso si Toni sa Principal’s office.

“What is it Mr. Paras and what are you wearing?” Napansin nitong naka-dresss si Toni.

“Ma’am, I am a girl.” Pagtatapat ni Toni.

“What? Paano nangyari iyon?”

“Nagpanggap lang po akong lalaki at nakalusot naman po ako.”

“And now, What are you trying to do? Bakit bigla kang nagtapat?

“Ayoko na po dito. Hindi ko nap o kayang magpanggap pa. Aalis na po ako.”

“Okay. You can leave as soon as possible.”

“Ngayon nap o ako aalis. Tatawag na lang po ako sa inyo para sa school documents ko.”

“Are you sure?” muling tanong ng principal.

“Yes, Ma’am.”

“Evanz! Evanz!” sinalubong si Evanz ng mga kaklase nila ni Toni.

“Si Toni nagtapat na abbae siya at umalis kanina lang.” wika ni Paolo.

“What? Ano’ng oras?” gulat na gulat si Evanz. Hindi niya akalaing tuluyan na talagang makikipaghiwalay si Toni sa kanya at nagawa pa nitong umalis sa school.

“Mga 9pm.” 11pm na ng mga oras na iyon.

Napaluhod si Evanz at umiyak.”Bakit? Bakit?”

“So, tapos nap ala ngayon ang aplaabas niyo?” wika ni Leo.

“What do you mean?”

“I just knew two years ago that Toni is a girl.”

“So, ikaw ang nagpakalat ng pictures?”

“Yeah, it’s me.”

“Loko ka!” sinuntok ni Evanz si Leo at tumakbo palabas ng dorm.

“Evanz, are you okay?’ tanong ni Luis kay Evanz nang Makita nito si Evanz na nakaupo sa isang bench sa labas ng dorm.

“Luis?” What are you doing here?” nagulat si Evanz nang Makita si Luis at amlaman na kinausap siya nito. Sa kauna-unahang pagkakataon ay kinausap siya nito.

“Magpapahangin lang sana ako tapos nakita kita ditto na umiiyak.”

“Ah..”

“Here,” inalok ni Luis ang panyo niya kay Evanz.

“Salamat.”

“Hmm.. Alam mo, pwede mo akong maging kaibigan ngayon.”

“Talaga?” Hindi pa rin makapaniwala si Evanz sa mga salitang naririnig niya kay Luis. Hindi kasi talaga ito nakiipag-usap sa kahit kanino puwera nalang kung kailangan talaga.

“Of course.”

“Eh,kasi si Toni.”

“eh,kasi mahal mo siya?”

“What? You knew it?”

“Yeah. I saw you two kissing.” Ang tinutukoy ni Luis ay ang araw na may pumuntang babae para kay Evanz at dahil sa kulit nang babae ay hinalikan ni Evanz si Toni upang maniwala itong may girlfriend siya. Nagkataon kasing naroon rin sa restaurant na iyon si Luis.

“Ah..”

“So, what’s your plan?”

“Hahanapin ko siya. Kung hindi mans iya makakabalik ditto sa school, ako ang aalis at mananatili ako sa tabi niya anuman ang amngyari.”

“Yeah! ‘yan ang lalaki!” sabay batok ni Luis kay Evanz.

Ano ba ‘to? ‘Wag kang ganyan Luis at baka bumalik na naman ang dating pagtingin ko sa’yo.. hay…

Chapter 11

“Ano?!” wika ni Jessie

Kinuwento ni Toni kay Jessie ang lahat ng nangyari. Nakiusap rin ito na kung puwede ay tumira muna siya kasama nito.

“sige, friend. Dito ka muna. Ang laki ng problema mo,eh.”

“Oo nga,eh. Pero teka ba’t ngiting-ngiti ka diyan? Namomroblema na nga ‘yong tao,eh.”

“Kasi naisip kong isulat ang story mo sa susunod kong novel.” Si Jessie ay may pangarap na maging isang sikat na writerkaya naman hilig nitong magsulat ng mga novels lalo na ‘pag about love.

“Loka ka talaga. Pero sige,hahayaan na rin kitang isulat ang kuwento ko.”

“hindi naman ako humihingi ng permiso sa’yo. Dahil pumayag ka man o hindi, isusulat ko talaga ito,haha!”

“sige. Bahala ka na.”

“Kung pumunta kaya ako sa America d’on kay Mommy?” wika nin Toni.

“No way!” pagpigil ni Jessie sa kaibigan. “Iiwan mo na lang ba ako basta-basta.”

“Eh,pinag-iisipan ko pa naman.”

“Ano ka ba? Di ma-so-solve ang problema mo kung tatakasan mo.”

“Di ko naman tatakasan,eh. I just need some time para mag-isip t’saka tatanungin ko din si Mommy ‘bout the truth.”

“Puwede mo naming hintayin na lang na magising si Dad mo.”

“Gising na siya, tumawag sa’kin si Evanz kanina.”

“O?Gising nap ala,eh. Bakit di mo puntahan at tanungin ‘yong hinahanap mong sagot.”

“Natatakot ako. Natatakot akong malaman na totoong magkapatid kami ni Evanz.”

“huh?! Eh, di pa naman sure diba?”

“Oo. Pero paano ‘pag magkapatid nga kami?”

“Then you just have to accept the fact and move on..” payo ni Jessie.

“Sana nga maka-move on ako..”

“Dad, can I now talk to you?” wika ni Evanz.

“Pabayaan mo mun akong magpahinga.”

“Pero, Dad, mukhang kaya niyo na naman,eh.”

“anak,please, wag muna? Hayaan mo muna akong mag-isip.”

“Dad! ?I love toni not as my sister, so please just tell me now the truth!” tila tumataas na ang tono ng boses ni Evanz.

“Do you really want to know?”

“Yes, Dad.”

“Magkapatid kayo. Anak ko siya sa ibang babae.”

“What?” nanghina si Evanz sa narinig.

“totoo ba ang sinasabi mo?” wika nitoni. Nagkataong pumunta na rin ito sa ospital upang malaman ang buong katotohanan.

“toni?” wika ni Evanz.

“Oo,anak.”

“May gusto pa akong tanungin, paano mo ipapaliwanag ang pagkakaiba ng surname namin?” tanong ni Toni.

“Hindi ko tunay na asawa ang Mommy mo, Toni. Nagsinugaling lang rin ako sa inyo. Two years ago,nalaman niyang may asawa nap ala ako, iyon ay ang Mommy ni Evanz, kaya naman naghiwalay kami at tumungo ang Mommy mo sa Amerika.”

“So,kaya pala iniwan niyo na lang rin ako basta-basta?”

“Oo. At kaya naman Para sang gamit mong apelyido ay dahil two years ago lang din kami nagbalak magpakasal ng Mom mo, nagsinungaling din kami sa’yo dahil ang buong alam mo ay kasal na kami. Minabuti namin na Paras(tunay na apelyido ng Mom ni Toni) ang gamitin mo dahil hindi pa nga rin talaga kami kasal. I’m sorry, anak.”

“Sinungaling kayo! Napakasinungaling ninyo! Puro kasinungalingan lang pala ang bumubuo sa buhay ko simula ng ipanganak ako sa mundong ito.” Wika ni Toni habang umiiyak.

“I’m sorry,anak.”

“huwag ming sasabihing anak mo ko! Dahil kahit kalian hindi niyo rin naman ako itinuring na anak! Lalo na ngayong nalaman ko pa ang lahat ng kasinungalingan mo!”

Umalis si Toni na umiiyak. Bigat na bigat na rin ang loob niya. Hindi na niya malaman kung anoang dapat niyang gawin. Mahal niya si Evanz at ngayon lang rin siya nagmahal ng todo. Pero bakit kailangang maging kapatid pa niya ito? Kung kalian pa siya nagmahal ng totoo ay saka naman hindi puwede ang pagmamahal na iyon. Pero wala siyang choice, kailanagan niya ng limutin si Evanz. Iyon lang ang tanging paraan.

“Evanz, please don’t let your Mom know about this.” Wika ni Mr. Conde.

“Sige, Dad.” Sumang-ayon dito si Evanz dahil ayaw niyang mag-alala pa ang Mom niya dahil sa karamdaman nito.

Hinabol na ni Evanz si Toni.

“Toni, mag-usap tayo.” Nahagip ni Evanz ang isang braso ni Toni..

Hinarap siya ni Toni.”Wala na tayong dapat pag-usapan, dahil malinaw na ang lahat. Magkapatid tayo.”

Lalong humigpit ang pagkakahawak ni Evanz sa braso nito. “I don’t care.”

“What?”

“Mahal kita! Wala akong pakialam kung magkapatid man tayo o hindi, basta mahal kita.” Paliwanag ni Evanz.

“Evanz,alam mo naming hindi puwede. Wala na tayong magagawa. Mahal din naman kita pero kailangan. Let’s just forget about the past.”

Niyakap naman ni Evanz si Toni.

“Evanz,let me go!” pilit na kumakawala si Toni sa mahigpit na yakap ni Evanz.

“I can’t”

“Please!” nakawala na si Toni sa mga braso ni Evanz.

Lumabas ng ospital si Evanz. Sa gitna ng malakas na ulan, nagsusumigaw ito. “Why?Why? Bakit? Bakit ako pinaparusahan ng ganito? Nagmahal lang naman ako pero bakit kailangang maging magkapatid pa kami? Bloodties are really unforgiving.”

Naawa si Toni kay Evanz. Alam niyang hinrap na hirap na rin ito sa sitwasyon. Lumapit siya kay Evanz. Niyakap niya ito. “Evanz,stop it. Wala kang ginagawang masama. I think, we just have to be friends, okay?”

“Friends?” wika ni Evanz. Napansin na rin niyang hirap na hirap na rin ito sa sitwasyon kaya naman sumang-ayon na lang siya rito. “stop crying,Toni. Kaya natin ‘to. Okay, let’s just be friends and you have to promise me na hindi mo na ko iiwan pang muli.”

“Okay. Hindi na kita iiwan pa. I’ll stay with you as your friend and sister.”

Sa gitna ng napakalakas na ulan,nanatili silang magkapyakap.

Chapter 12

“Toni Paras, Toni Paras! I’m talking to you!” wika ni Ma’am Lopez sa nakatulalang si Toni.

“Yes, Ma’am!”

Lumipat na ng paaralan so Toni. Nag-aaral na siya kung saan nag-aaral si Jessie. Masakit pero kinailangan niya itong gawin. Dahil hindi na rin naman siya makakabalik sa Moreno All Boys’ School.

“Good morning, Ma’am” wika ng transferee student na kararating lamang.

“Good morning, Mr. Eugenio.” Pagbati ni Ma’am Lopes rito. “Class, this is Evanz Eugenio, you’re new classmate.”

“Hell, I am Evanz Eugenio. Sana maging kaibigan ko kayong lahat.”

Pagkatapos niyang magpakilala ay naupo na siya at nagkataong si Toni ang seatmate niya.

“Hi Toni, namiss mo ba ako?”

“Ano’ng ginagawa mo rito? Diba nag-usap na tayo, ba’t mo pa ko sinundan dito?”

“Luis rejected my love for him”

“Huh?”

“Nagtapat ako ng pag-ibig kay Luis kahapon. Well tulad ng inaasahan, binasted niya ako at nagplano na lang akong lumipat ng school.”

“Paano mo naman nalamang dito ako nag-aaral.?”

“Well,actually, di naman talaga ikaw ang sinundan ko ditto. Coincidence lang.”

“Ah.. Eh,sino sinusundan mo?”

Tinuro ni Evanz si Brian Mercado. “Siya ang sinundan ko ditto.”

“Baliw!” sabay batok ni Toni kay Evanz. Masaya siya para kay Evanz dahil bumalik na ito sa dati. Naisip niyang mas nakabubuti na rin ito para sa kapatid niya na dati niyang minahal.

“Ouch! It hurts!” sigaw ni Evanz.

“Evanz Eugenioand Toni Paras, you may now leave my class. Doon na kayo sa laba smag-usap.” Napansin na sila ni Ma’am Lopez na nagdadaldalan.

“We’re sorry, Ma’am.” Wika nila at saka umalis ng classroom.

“Trip mo talaga mga matatalinong gwapo,’no?” wika ni Toni.

“Well.. Yup! Pero..”

“Pero?”

“Hindi ko sila kayang mahalin tlad ng pagmamahal ko sa’yo.”

“Evanz,akala ko okay ka na.”

“Well, sa tingin ko hindi pa.

Tumahimik sandali.

“Toni,saan kaya ako puwedeng mag-stay?” Binasag na ni Evanz ang katahimikan na dati’y si Toni ang gumagawa.

“Huh? Wala ka pang titirahan?”

“Oo,eh. Wala naman kasing sariling dormitory ang school niyo.. How poor.”

“Ang yabang mo talaga! Baka di kita tulungang maghanap diyan,eh”

“Di ka naman mabiro, I’m sorry!”

“hahahahah!”

“Eto, ayos nab a sa’yo ito?” wika ni Toni.

Tinulungan ni Toni si Evanz na maghanap na matitirahan. Nagyon ay sa iisang apartment na sila titira.

“Okay na ito. Ako lang naman,eh. Thanks.”

“Wala ‘yon…”

“Tulungan na kitang mag-ayos ng gamit.” Wika ni Toni.

Nagsimula na silang mag-ayos ng mga gamit ni Evanz sa bagong tirahan nito.

“Evanz, saan ko ilalagay ito?” wika ni Toni habang pababa ng hagdan. Hindi naman inaasahang may naapakan itong bagay na naging sanhi ng kanyang pagkadulas. Nasalo naman siya ni Evanz. Sa pagsalo ni Evanz sa kanya, nagtagpo ang kanilang mga labi, habang yakap-yakap pa rin ni Evanz si Toni. Nagtagal rin sila ng ilang Segundo sa posisyong iyon hanggang sa magising na si Toni sa katotohanan. Lumayo na siya kay Evanz.

“I’m sorry, hindi ko sinasadya. May naapakan lang ksi ako.” Nagpaumanhin si Toni kay Evanz.

“This is the second time na may naapakan kang bagay at aksidenteng nahalikan ako, isn’t it?” wika ni Evanz.

“You knew it?” di makapaniwala si Toni sa narinig.

“Of course.”

“Evanz, ipapaalala ko lang ulit sa’yo. Magkapatid tayo.” Wika ni Toni atb saka umalis.

“Sabay na tayo Toni!” bati ni Evanz kay Toni.

“Aga-aga, ang taas ng energy mo.”

“Oo, parang ikaw sa’kin dati.”

“So narealize mo na ‘yong mga ginagawa ko para sa’yo dati?”

“Medyo.” Pag-amin ni Evanz.

“Toni!!!!!!!!” tawag ni Jessie.

“Uy! Jessie, Oo nga pala, this is Evanz. Evanz, si Jessie.”

“Hi,nice to meet you.” Inalok ni Jessie si Evanz na makipagkamay sa kanya.

Tiningnan lang ito ni Evanz. “Hindi ako basta-basta nakikipagkamay sa kahit kaninong babae.”

“Hoy! Bestfriend ko siya, umayos ka nga.”

“Evanz, FYI, ako ang dahilan kung bakit nagawang makapasok ni Toni sa school niyo.”

“And so?”

“Isa ako sa mga dahilang kung bakit mo nakilala si Toni.”

“Kahit naman hindi mo siya tinulungan, makakpsok pa rin siya. Nakatadhana na talagang magkakilala kami.”

“Ang sama ng ugali mo!”

“Mabuti’t alam mo!”

“’wag na nga kayong mag-away!”

“I’m sorry. Binibiro lang kita, Tinitingnan ko lang kung kaibigna ka nga talaga ni Toni.”

“Haha! Nakakatawa ka naman!”

“Salamat,hehe!”

Nagkasundo rin sina Evanz at Jessie. Naging magkaibigan na rin sila. Masaya naman si Toni para sa kanila. Ngayon,masasabi na niyang malapit ng maging maayos ang lahat.

Chapter 13

Ngunit di inaasahang..

“saan ka galing?” tanong ni Toni kay Jessie. Kararating lamang kasi nito sa apartment nila.

“Toni. I have something to ask you..” wika ni Jessie.

“ano?”

“What will you do if you knew that I fell in love with Evanz?”

Tama ba ang kanyang narinig mula sa matalik niyang kaibigan na si Jessie? Bawat yugto ng kanyang buhay ay naikwento niya kay Jessie. Malaki ang tiwala niya dito. Alam niyang hinding-hindi siya magagawang pagtaksilan nito. Ngunit nang marinig niya ang mga salitang iyon mula kay Jessie,masasabi ba niyang kataksilan iyon? Ngunit wala naman siyang karapatan upang pigilan ito at iyon ang pinakamasakit dahil na rin sa katotohanang magkapatid sila ni Evanz.

“Do you like him?” wika ni Toni.

“I think so.”

“Okay,,then go for it.” Nakatalikod si Toni nang sabihin iyon. Umiiyak na rin siya ng mga sandaling iyon.

Niyakap siya ni Jessie. “Thanks,friend! Good night! Pupunta na ko sa kwarto ko.”

Walang tigil na umiyak si Toni. Purong sakit ang nararamdaman niya. Walang dudang mahal na mahal pa rin niya si Evanz at mukhang hindi na magbabago iyon.

“Evanz! Heto na ‘yong bill mo sa kuryente.” Wika ni Toni habang papunta sa kinaroroonan ni Evanz.

May naabutan siyang eksena..

“Evanz,mahal kita!” wika ni Jessie.

“Huh?” wika ni Evanz.

“Mahal jkita. Alam kong medyo mali dahil may nakaraan kayo ng bestfriend ko pero sadyang di talaga kayo puwede, eh. Dahil magkapatid kayo. T’saka ipinagpaalam ko na din sa kanya ‘tong nararamdaman ko para sa’yo.”

“I’m sorry kasi mahal ko pa rin si Toni at hindi na magbabago iyon.”

“Pero magkapatid nga kayo! At kahit ano pa ang gawin mo, hindi na magbabago iyon.”

“Hindi ako makapaniwalang bestfriend ka ni Toni. Paano ka niya naituring na kaibigan sa ugali mo’ng iyan?”

“Evanz, nagmamahal lang ako, wala akong ginagawang masama.”

“Wala naman akong sinabing masama ‘yang ginagawa mo.”

Di sinasadyang may nasipang lata si Toni habang nanunuod sa dalawa at ito ay nakalikha ng ingay.

Titingin na sana si Evanz sa kinaroroonan ni Toni nang bigla naman siyang halikan ni Jessie.

Kitang-kita ng dalawang mata ni Toni ang ginawa ni Jessie.

Pilit naming kumawala si Evanz sa lalo pang lumalalim na halik ni Jessie sa kanya.

“Baliw ka na ba? Paano mo nagawa ‘yan? May narinig ka bang ingay ngayon lang?”

“Ginawa ko iyon dahil mahal kita. Pusa lang siguro iyon.”

Ngunit nabasa naman ni Evanz ang ipinahihiwatig ng mga mata ni Jessie. Nagsisinugaling ito dahil si Toni talaga ang nakalikha ng ingay na iyon.

“I know it’s Toni.” Wika ni Evanz at saka pinuntahan si Toni sa kwarto nito.

Nadatnan niya si Toni na umiiyak na parang bata sa isang sulok.

“Nakita mo?” wika ni Evanz ngunit hindi ito nagawang sagutin ni Toni.

Niyakap ni Evanz si Toni ngunit kumawala si Toni dito.

“Evanz tapusin na lang natin ‘to. Mas mabuting lumayo na lang tayo sa isa’t isa para wala nang masaktan.”

“Your friend is such a..”

“Wala kang karapatang husgahan ang kaibigan ko dahil hindi mo pa sia lubusang kilala. Mahal ka niya..”

“Toni, I know that you still love me.”

“I do pero hindi nga puwede! Please!” umalis na si Toni.

Hindi na siya nagawang mahabol ni Evanz dahil pinigilan siya ni Jessie.

“Just let her go. Sa ngayon,wala kang magagawa . lalo lang siyang masasaktan sa gagawin mo.”

Dear Jessie,

Friend,napagpasyahan ko nang sumunod kay Mommy. Sa oras na nabasa mo ito, siguo ay nakasakay na ako sa eroplano. Text-text na lang! Mamimiss kita! Balitaan mo na lang ako..

I love you! Muah!!

Toni :D

“Hindi ba pumasok si Toni?” tanong ni Evanz kay Jessie.

“Wala na siya,eh.”

“Huh?”

“Sumunod na sa Mommy niya sa America.”

Chapter 14

After 12 years..

Naging masaya ang buhay ni Toni sa America. Isa na siyang ganap na doktor sa tagal ng pagsisikap niya sa pag-aaral sa naturang bansa. Because of her success, nagkalapit na rin ang loob nila ng Mommy niya. Sa wakas, ay nararamdaman na rin niya ang pagmamahal nito sa kanya.

“Mom, may ipagtatapat po ako sa inyo.” Wika ni Toni.

“What is it, Toni?”

“Matagal ko na pong alam ang lahat ng tungkol sa inyo ni Daddy.”

“Ah,kaya pala al this time, hindi mo man lang naitatanong sa’kin kung nasaan ang Dad mo, alam mo na pala kasi ang lahat.”

“Ganoon na nga po.”

“Ewan ko ba diyan sa Dad mo kung bakit mas pinili pa niyang makapiling ang babaeng iyon , eh higit na mas maganda naman ako roon at kung bakit mas pinili pa niyang makapiling ang ampon niyang anak.”

“Ampon? What do you mean,Mom?”

“Bakit?Di ba niya sinabi sa’yo?”

“Nope.”

Dahil sa nalaman ay agad-agad umuwi sa Pilipinas si Toni. Kaya na niya ngayong ipaglaban ang pagmamahal niya kay Evanz dahil lumipas man ang ilang taon ay wala na siyang ibang mamahalin kundi si Evanz lang.

“Dad, I want to talk to you.” Wika ni Toni nang tawagan niya si Mr.Conde.

Tumungo na agad isya sa opisina ng Dad niya upang makausap ito ng masinsinan.

“O, Toni, what can I do for you? Nakauwi ka na pala.” wika ni Mr. Conde.

“Napauwi ako ng wala sa oras dahil sa nalaman ko.”

“What do you mean?”

“Totoo bang hindi mo tunay na anak si Evanz?”

Nagulat si Mr. Conde sa narinig mula kay Toni. “Alam mo na pala…”

“Walang sikretong hindi nabubunyag, Dad at alam mo ‘yan.”

“I’m sorry.”

“Kahit kailan talaga wala kayong sinabi kundi SORRY sa tuwing may kasinungalingang nabubunyag sa inyo. Sarili niyo lang talaga ang iniisip niyo. Bakit,Dad, ayaw niyo ba ako para kay Evanz?”

“Hindi naman sa ganoon,anak. Ayoko lang kasing masira ang pangalan ko sa Mom ni Evanz dahil ayoko siyang malagay sa masamang kondisyon dahil sa sakit niya.”

“Ah kaya ba mas pinili niyo rin si Evanz kaysa sa’kin na tunay niyong anak?”

“May iba pang dahilan, iyon ay dahil sa nangako ako sa tunay na Mom ni Evanz na pumanaw na ,na aalagaan ko ang anak niya.”

Dahil sa mga sinabing iyon ni Mr. Conde ay naalala ni Toni ang mga sandaling napapanaginipan ni Evanz ang nanay niya.

“Dahil gusto kong tuparin ang pangako ko sa babaeng iyon kahit na hindi ako ang tunay na ama ni Evanz. Dahil ang tunay na ina ni Evanz ang first love ko.” Patuloy pa ni Mr. Conde.

“Wala ka na bang iba pang kasinungalingan na naitatago?”

“Sa’yo, anak wala na pero si Evanz hindi pa rin niya alam na hindi ko siya tunay na anak.”

“Sasabihin ko sa kanya ang katotohanan at piplitin kong magkabalikan kami.”

“Hindi ka nakasisiguro,anak. Nagbabago ang tao at maaari ring magbago ng minamahal.”

“Huh?”

“Engaged na sina Evanz at Jessie.”

Hindi makapaniwala si Toni sa narinig. Kung dati’y malaman lang niya na may gusto si Jessie kay Evanz ay hindi na niya makaya, ano naman kaya ang dapat niyang maramdaman ngayong nalaman niya na engaged na ang dalawa? Masasabi pa kaya niya kay Evanz ang buong katotohanan?

Umuwi muna si Toni sa condominium na pag-aari ng Dad niya. Walang tigil sa pagluha ang kanyang mga mata. Ang mga ala-ala ni Evanz ay pilit na bumabalik sa memorya niya. What should I do?

Madali naman siyang nakapasok s aisang ospital sa Maynila. Lumipas na rin ang ilang buwan at nakasundo na rin niya ang lahat ng mga tao sa ospital.

“Doc,Ano’ng secret niyo? Ang ganda niyo pa rin kasi kahit na pagod na pagod na kayo sa trabaho.” Tanong ng isang nurse.

“Di naman masyado. Mahal ko lang kasi talaga ang trabaho ko kaya siguro ganito.”

“Eh,mahal ko din naman po ang trabaho ko,ah.”

“Ikaw talaga,Jane. Alam ko naming magpapaalam ka lang ngayon kung puwede kitang tulungang makauwi ng maaga.”

“Doc,paano niyo nalaman?”

“Haha,sige na ,umuwi ka na nag makag-date na kayo ni Sebastian. Ako na ang bahala sa’yo.”

“Salamat,Doc!” pasasalamat ni Nurse Jane at saka umalis.

“Mabuti pa si Jane, Masaya ang lovelife, eh ako ...” paulit-ulit na sinasabi ni Toni habang walang tigil sa pag-inom ng wine.

“Kumusta na kaya si Evanz? Nagpakasal na kaya sila ni Jessie? Ilang buwan na rin kasi ang nakalipas simula nung nalaman ko na engaged na sila..Ba’t si Evanz nagawag makamove-on at magmahal ng iba pero ako heto pa rin sawi sa pag-ibig at pilit pa ring umaasa.” Patuloy pa nito.

It still hurts. Her heart still hurts. Wala na nga talaga sigurong pag-asa ang puso niyang magmahal ng iba. Puro na lang Evanz, Evanz, Evanz.

“Paano mo ako nagawang kalimutan? I hate you Evanz Conde!”

May isinugod sa ospital na isang babaeng manganganak na.

“Bilisan niyo..” utos ni Doc toni sa mga nurse.

Napatulala naman siya nang mamukhaan ang babaeng iyon. Si Jessie ang babaeng iyon.

“Jessie?” sambit niya.

Dahil naman sa kagalingan ni Toni sa pagiging doktor ay naging successful ang panganganak ni Jessie. Babae ang anak nito.

“Kumusta na siya,Doc?” wika ni Evanz kay Toni sa paglabas nito.

“Okay na ang kondisyon ni Jessie at ng baby niya.” Wika ni Toni.

Di na rin nagtagal ay nakilala ni Evanz ang naturang doktor. “Toni?”

“Congrats sa inyo,Evanz.” Bati ni Toni.

“Toni wait-“ sambit ni Evanz ngunit natalikuran na siya ni Toni at saka umalis

Chapter 15

Napakasakit. Napakasakit ng nararamdaman ni Toni. Pakiramdam niya ay siya na ang pinakamalas na tao sa mundo. Dahil sa nalaman niyang engaged na sina Evanz at si Jessie at ngayon naman ay may anak na rin ang mga ito. Paano pa niya magagawang mabuhay?

Nagising na si Jessie at sa paggising nito ay naroon si Evanz na kalong-kalong ang sanggol na ipinanganak niya.

“Evanz?” sambit ni Jessie nang makita si Evanz.

“Gising ka nap ala.” Wika ni Evanz at saka itinabi kay Jessie ang sanggol.

“Kawaii! She’s so cute! Para siyang anghel hindi ako makapaniwalang ako ang nagsilang sa kanya.” Tuwang-tuwa si Jessie nang mahagkan na ito.

“Si Toni ang doktor na nag-paanak sa’yo.” Putol ni Evanz sa kaligayahang nararamdaman ni Jessie.

“What? Si Toni?”

“Tama ang narinig mo.”

“So you mean…”

“Siguro nga.” Sambit ni Evanz at saka umalis kasabay ng pagpasok ng isang lalaki sa kwarto. Ang lalaking iyon ay si Luis.

“May gusto akong itanong,Dad.” Wika ni Evanz.

Nagmadaling pumunta si Evanz sa opisina ng Dad niya pagkagaling sa ospital.

“Alam niyo bang nakauwi na si Toni?”

“Yes,son.” Sagot ni Mr. Conde.

“Bakit di niyo sinabi sa’kin?”

“eh,hindi ka naman nagtatanong.”

“Puwede ko bang malaman kung saan siya tumutuloy?”

Tumungo si Evanz sa condominium at pinuntahan si Toni.

“Sandali lang…” wika ni Toni na tila lasing.

Sa pagbukas niya ng pinto,

“O?Evanz! Ba’t nabisita ka rito?”

“Lasing ka?” tanong ni Evanz.

“Ano ka ba? Hindi ako lasing! Ba’t naman ako maglalasing?”

“Ba’t ka ba nagkakaganyan?”

“Gusto mong malaman?”

“Oo.”

“Dahil sa’yo!” sambit ni Toni at saka nagsuka.

“Ayos ka lang ba? Tingnan mo ‘yang damit mo nasukahan mo na.” wika ni Evanz habang nakatulog na si Toni sa kanyang mga braso.

“Anong oras na ba?” paulit-ulit na sinasabi ni Toni habang nakapikit pa at kumakapa kung saan-saan para hanapin ang relo niya.

Sa wakas ay bumangon na siya sa kanyang kama. Sa kanyang pagbangon ay napansin niyang katabi niya si Evanz sa pagtulog. Bumalik naman agad s aknya ang mga nangyari nang nagdaang gabi. Nasuka siya dahil sa sobrang kalasingan.

“Oh my gosh!” sambit niya nang mapansin na iba na ang suot niyang damit.

Nagising na si Evanz.

“O,gising ka na pala.”

“anong ginawa mo sa’kin?”

“Wala akong ginagawa sa’yo.”

“Bakit tinabihan mo ko sa pagtulog at paano mo ipaliliwanag ang pagbabago ng damit ko sa suot ko kagabi?”

Nilapitan ni Evanz si Toni at hinawakan ang magkanbilang balikat nito.

“Easy lang.Nagpatawag ako ng maid sa bahay na nagpalit ng damit mo. Alam mo bang sinukahan mo ang suot mong damit kagabi?”

“Oo. Alam ko,I’m sorry.”

“Puwede ba kitang matanong?”

“Ano?”

“Ba’t ka ba naglalasing nang dahil sa’kin?”

“Gusto mong malaman?”

“Oo naman.”

“ayokong sabihin. Puntahan mo na si Jessie sa ospital. Alagaan mo na rin yung cute niyong baby.”

“Baby namin?”

“Oo. Baby niyo! Bait hindi ba?” tumataas na ang tono ng boses ni Toni.

Napatawa si Evanz. “Kaya ka pala naglalasing.”

“Mali ang iniisip mo. T’saka nagpakasal na din naman kayo diba?”

“Ba’t naman ako magpapakasal sa kanya?”

“Eh,diba engaged na rin naman kayo?”

“Si Dad ba ang nagsabi niyan sa’yo?”

“Oo.”

“Hindi totoo ‘yon. Dinahilan lang namin iyon kay Dad dahil balak akong ipakasal ni Dad sa ibang babae.”

“Hindi totoo ‘yon?”

“Hindi nga. Kakulet.” Wika ni Evanz sabay tawa.

“eh,’yong baby?”

“Hindi ko babay ‘yon.”

“Eh,kanino?”

“Kay Luis.”

“Huh?”

“Narealize kasi ni Jessie na hindi ako ang mahal niya at si Luis pala ‘yon. Marami ng nangyari sa higit 10 years na wala ka. Kaya ‘wag ka nang magselos.”

“Ah… Eh,sino bang nagsabing nagseselos ako,huh?”

“Halatang-halata naman,eh.” Pang-aasar ni Evanz.

Lumapit siya kay Toni.

“Alam mo bang sobra kitang namiss at sa higit 10 years na nawala ka ni hindi ako tumingin sa ibang babae kahit sa ibang lalaki.”

Magsasalita na sana si Toni ngunit. “ Ayoko nang marinig na sasabihin mong magkapatid tayo.” Wika ni Evanz.

“No! Hindi ‘yon.”

“Dahil hindi ko kail man matatanggap ang pagiging magkpatid natin.”

Hindi na muling nakapagsalita si Toni dahil hinalikan siya ni Evanz. Those kisses she missed for years. Matagal na niyang hinihintay ang moment na ito. Masaya siya dahil wala naman palang relasyon sina Evanz at Jessie.

“Do you still love me?” wika ni Toni nang maghiwalay na ang kanilang mga labi.

“Of course. Buong buhay ko ikaw lang ang minahal ko at patuloy ko pang mamahalin hanggang sa huling hininga ko. I don’t care about the truth na magkapatid tayo. I just want to love you more and more.”

“May dapat kang malaman.”

“Hindi tayo magkapatid.” Patuloy pa ni Toni.

Chapter 16

“Masaya akong malaman iyon pero paano?”

“Hindi ka tunay na anak ni Dad,inampon ka lang niya dahil nangako siya sa tunay mong ina na aalagaan ka niya.”

Niyakap bigla ni Evanz si Toni nang mahigpit. Umiyak ito na parang bata.

“To be honest, I don’t care about it. Basta masaya ako dahil hindi na bawal ang pag-ibig natin sa isa’t isa. Maaari na tayong magsama nang walang pag-aalinlangan. I’m so happy, I love you Toni.”

Di maipaliwanag ang nararamdaman nila sa mga oras na iyon. Masayang-masaya sila.

“I love you too Evanz. Mahal na mahal kita at kahit ano’ng mangayari ay wala nang makapaghihiwalay sa’ting dalawa.”

Evanz wrapped his arms around her. Ramdam na ramdam na nila ang pagmamahalan nila sa isa’t isa. Toni cried because of so much happiness.

Sandaling kumawala si Evanz sa yakap na iyon at sinabing..

“Can I have one more kiss?” wika ni Evanz.

( np: Everytime We Touch – Cascada )

Evanz kissed Toni again. Toni knew that is was not just a simple kiss but a true kiss that she had for loving Evanz.

“Toni, wake up. May pasok ka pa diba?” paggising ni Evanz kay Toni.

“Oo. May pasok pa nga pala ako.” Wika ni Toni.

“Breakfast is ready!” wika ni Evanz matapos nang mag-ayos si Toni para sa pagpasok.

“Pa-good morning kiss naman!”

“Teka, nagtoothbrush ka na ba?”

“Oo naman!” sagot ni Toni at saka kinintalan si Evanz ng halik sa labi nito.

“Ikaw? Di ka ba papasok? Ano nga palang trabaho mo?” tanong ni Toni habang kumakain.

“T’saka na ko maghahanda para sa pagpasok gusto ko kasi munang panuorin ka habang kumakain.”

“Ah, eh, anon gang trabaho mo?”

“Pulis ako.”

“Woah!”

“Kahit hindi kapani-paniwala pero pulis talaga ko. Nagawa ko kasing magpaka-lalaki na talaga dahil sa’yo. Gusto nga kitang hulihin,eh.,”

“Bakit? Wala naman akong ginagawang masama,ah.”

“Ninakaw mo kasi ang puso ko at hindi binalik ito sa loob ng maraming taon.”

“Corny mo! Sige, mauna na ‘ko. Baka marami nang pasyente ang nangangailangan ng tulong ko.”

“Sige,Bye.”

“Di mo ba ako susunduin?” tanong ni Toni kay Evanz sa phone.

“Sorry,Toni. May mahalga kasi kaming misyon ngayon. Isang criminal ang nakatakas at sa nagayon, marami na siyang binibiktima kaya naman kailangang naming siyang hulihin ngayon. Papasundo na lang kita kay Dad.”

“Sige,Sige. Ingat ka,ah.”

“Ala-una na ng madaling araw, bakit hindi pa kaya siya nauwi?”

Mula ng maka-uwi si Toni ay hindi na muna ito natulog dahil sa pag-aalala kay Evanz n ahindi pa rin umuuwi.

“Nag-aalala na ako sa kanya. Wala naman sigurong masamang nangyari.”

Nagpasya siyang tawagan ito ngunit hindi ito sumasagot kaya minabuti niyang ang tawagan na lang ay ang katrabaho nitong si Luis.

“Luis,nasaan na kayo?” wika ni toni nang matawagan na si Luis.

“Toni,kasalukuyan pa rin kaming nandito sa isang warehouse sa Makati. Sinusubukan pa rin naming mahuli ang criminal.”

“Susunod ako diyan.” Wika ni Toni.

“’Wag! Toni,mapanganib bka mapahamak ka pa.” wika ni Luis ngunit naibaba na ni Toni ang phone.

Chapter 17

“Sir, nakita ko na siya. Kasalukuyan siyang nakatago rito sa isang poste malapit sa kinatatyuan ko.” Wika ni Evanz sa police chief.

“Paputukan mo na hangga’t hindi pa niya nalalamang nariyan ka.”

“Okay, Sir.”

Sinunod-sunod na ni Evanz ang pagpapaputok ng baril sa criminal ngunit sadyang mabilis itong kumilos kaya hanggang sa mga oras na iyon ay hindi pa rin niya natatamaan ito.

Sa oras ding iyon ay kabababa lang ni Toni sa sasakyan niya at sinimulan nang hanapin si Evanz.

Nakarating na si Evanz at ang kriminall sa kinaroroonan ding iyon ni Toni.

“Evanz!” sigaw ni Toni nang Makita si Evanz.

“Toni! Ano’ng ginagawa mo rito? Mapanganib dito baka mapahamak ka, umalis ka na! Hindi ko kakayanin sa oras na may mangyaring masama sa’yo. Please!” pakiusap ni Evanz.

Muli namang nasilayan ni Evanz ang criminal at pinagbabaril ulit ito habang nagsimula na ring magtatakbo si Toni sa lugar na y’on.

Sa muling pagputok ng baril ni Evanz ay desidido na itong patayin ang criminal sa kinatatayuan nito. Tumigil ang criminal sa pagtakbo nang sandaling iyon habang nakangiti. Hindi naman napansin ni Evanz sa papunta sa lugar na iyon si Toni at sa pagputok ni Evanz sa baril ay ang natamaan nito ay si Toni.

Nanghina si Evanz sa kanyang nagawa , napaluhod siya at umiyak.

Maya-maya pa ay dumating na ang mga kasamahan niyang pulis at napaputukan na rin nila sa wakas ang criminal at nahuli na rin ito.

Nagmadali na ring lumapit si Evanz sa kinaroroonan ni Toni.

“Toni, I’m sorry hindi ko sinasadya. I’m very sorry.” Wika ni Evanz.

“Wala kang kasalanan Evanz. Ako itong si makulit dahil pinuntahan pa kita rito dahil sa sobrang pag-aalala ko sa’yo. Mahal kita, ‘wag mong kalilimutan ‘yan.” Wika ni toni at saka nawalan nang malay.

“Toni! Toni! Gumising ka!” wika ni Evanz habang umiiyak at di na malaman ang gagawin.

“Kumusta na siya,Doc?” tanong ni Evanz matapos ang operasyon kay Toni.

“Sa ngayon ay hindi pa natin masasabi kung ano ang maaaring mangyari sa kanya. Maraming nawalang dugo.” Wika ni Doc.

“Magbibigay po ako.”

Nakapagbigay naman si Evanz nang maayos ng dug okay Toni. Swerte namang maaari ang dugo niya rito. Ngunit nang matapos ang pagsalin ng dugo ay hindi pa rin nagising si Toni.

Mabigat na mabigat ang loob ni Evanz. Patuloy niyang sinisisi ang kanyang sarili. Naisip na rin niyang magpakamatay ngunit mas malaki pa rin ang tiwala niyang makakaligtas si Toni. Patuloy siyang nagdarasal para sa kaligtasan nito.

“Evanz,magmadali kang pumunta rito sa ospital.” Wika ni Mr. Conde sa telepono.

Nang makarating si Evanz sa kwarto ni Toni ay nadatnan niyang wala pa rin itong malay habang umiiyak naman ang mga tao roon. Naroon sina Jessie, Luis, Mr. Conde, Mrs. Paras at ang iba pa.

“Ikaw ang hinahanap niya kanina.” Wika ni Luis.

“Anak,we’re sorry.” Wika ni Mr. Conde.

Lumapit si Evanz kay Toni.

“Toni,paano mo ako nagawang iwan? Akala ko magiging maayos na ang lahat pagkatapos nang mga nagyari sa’tin. Akala ko okay na pero ako pala ang sisira sa magandang bukas natin. Ako pala ang pipigil rito. Ako ang bumaril sa’yo. I’m sorry dahil ako talaga ang may kasalanan. Mahal na mahal kita at wala na rin akong iba pang mamahlin sa buhay ko kundi ikaw lang. Sana naririnig mo ako.” Wika ni Evanz.

“Oo naman naririnig kita.” Wika ni Toni.

“Toni?” wika ni Evanz.

Hindi na muling nakapagsalita si Evanz nang halikan siya ni Toni.

“Akala ko..” nasabi ni Evanz.

“Wala kang tiwala sa’kin ‘no? Alam mo namang mahal na mahal rin kita diba at di ko magagawang iwan ka pa ulit tapos iisipin mong patay na ‘ko?”

“I’m sorry. I love you.”

“I love you too pero please naman ‘wag ka nang mag-sorry.”

“Pero-“ natigil muli sa pagsasalita si Evanz dahil hinalikan muli siya ni Toni.

This time, hindi na niya pinakawalan ito. Lalo pa niyang nilaliman ang mga halik na ‘yon. Masayang-masaya sila at nangako na rin sa isa’t isa na wala na muling makapaghihiwalay sa kanila kailanman at wala na ring sisira sa kanilang pagmamahalan habang sila’y nabubuhay.

The end :D